Umówmy się… Otwarcie restauracji w tak pięknym, historycznym, doinwestowanym i odrestaurowanym obiekcie solidnie może pobudzić oczekiwania. To lokalizacja z niebanalnymi predyspozycjami, których po prostu żal byłoby nie wykorzystać. Czy Gustaw ma szansę stać się smaczną i wartą odwiedzenia gastronomiczną wizytówką Wrocławia? Swoje wrażenia opisuję w rolce. Dajcie znać jak podoba Wam się tutejsze wnętrze oraz czy mieliście już okazję spróbować serwowanych tutaj dań.
Kolacja degustacyjna w restauracji Gustaw, na którą wybraliśmy się w piątek 1 sierpnia, niestety okazała się ogromnym zawodem. Zestaw degustacyjny to zazwyczaj wizytówka lokalu, pokazanie jego stylu, kunsztu i dbałości o detale – tym razem nie poczułem nic z tych rzeczy.
Już od początku coś nie grało – wina nie były podawane w odpowiednim momencie, przez co zupełnie gubiła się radość z ich łączenia z daniami. Samo jedzenie: pierwsze i drugie danie były w porządku, choć bez większego zachwytu – do zaakceptowania. Niestety później było tylko gorzej. Danie z jęzorków było dla mnie absolutnie niezjadliwe – coś, co naprawdę z trudem przechodziło przez gardło. Po raz pierwszy w życiu musiałem zrezygnować z dania w restauracji tego typu, co dotąd nie zdarzyło mi się nawet w topowych miejscach, takich jak Aquarius czy Irena Eris.
Liczyłem na to, że chociaż chleb uratuje sytuację, ale niestety – okazał się czerstwy, jakby po prostu odświeżany w piecu. W dotyku i smaku było to bardzo wyraźne.
Całą sytuację próbowałem rozwiązać w spokojny sposób – porozmawiałem z Panią Manager Anią i zapytałem, czy możemy zakończyć kolację i uregulować jedynie część rachunku. Spotkałem się ze zrozumieniem, co bardzo doceniam. Niemniej jednak kwota 1200 zł za taki wieczór była zupełnie nieadekwatna do jakości doświadczenia.
Mam nadzieję, że restauracja potraktuje tę opinię jako konstruktywną krytykę. Ja niestety nie planuję wracać.
Kolacja degustacyjna w restauracji Gustaw, na którą wybraliśmy się w piątek 1 sierpnia, niestety okazała się ogromnym zawodem. Zestaw degustacyjny to zazwyczaj wizytówka lokalu, pokazanie jego stylu, kunsztu i dbałości o detale – tym razem nie poczułem nic z tych rzeczy.
Już od początku coś nie grało – wina nie były podawane w odpowiednim momencie, przez co zupełnie gubiła się radość z ich łączenia z daniami. Samo jedzenie: pierwsze i drugie danie były w porządku, choć bez większego zachwytu – do zaakceptowania. Niestety później było tylko gorzej. Danie z jęzorków było dla mnie absolutnie niezjadliwe – coś, co naprawdę z trudem przechodziło przez gardło. Po raz pierwszy w życiu musiałem zrezygnować z dania w restauracji tego typu, co dotąd nie zdarzyło mi się nawet w topowych miejscach, takich jak Aquarius czy Irena Eris.
Liczyłem na to, że chociaż chleb uratuje sytuację, ale niestety – okazał się czerstwy, jakby po prostu odświeżany w piecu. W dotyku i smaku było to bardzo wyraźne.
Całą sytuację próbowałem rozwiązać w spokojny sposób – porozmawiałem z Panią Manager Anią i zapytałem, czy możemy zakończyć kolację i uregulować jedynie część rachunku. Spotkałem się ze zrozumieniem, co bardzo doceniam. Niemniej jednak kwota 1200 zł za taki wieczór była zupełnie nieadekwatna do jakości doświadczenia.
Mam nadzieję, że restauracja potraktuje tę opinię jako konstruktywną krytykę. Ja niestety nie planuję wracać.
Z Michelin nie ma to nic wspólnego !